PPWR : wat bedrijven echt te wachten staat vanaf 12 augustus 2026

Op deze datum zullen het algemene kader en de definities van de PPWR van kracht worden. Concreet zullen verschillende verplichtingen vanaf deze zomer van toepassing zijn: een EU-conformiteitsverklaring wordt verplicht voor elk type verpakking dat op de markt wordt gebracht, PFAS-substanties zullen worden beperkt in verpakkingen voor eenmalig gebruik zoals herbruikbare, en er zal een maximale lege ruimte van 50 % gelden voor pakketten, met name in de e-commerce. Online bedrijven zullen hun verpakkingen opnieuw moeten dimensioneren en overbodige opvulmaterialen moeten verminderen. Dit is echter slechts een beginpunt. De verordening voorziet in een geleidelijke verhoging tot 2040: de eisen voor gewichts- en volumevermindering van verpakkingen zullen in 2027 van kracht worden, bepaalde formaten van plastic verpakkingen voor eenmalig gebruik zullen vanaf 2030 worden verboden, en de doelstellingen voor hergebruik en integratie van gerecycled materiaal zullen zich uitstrekken van 2030 tot 2040. Vanaf 2030 moeten alle verpakkingen bovendien een minimaal niveau van recycleerbaarheid (klasse C) bereiken, met een wereldwijd recyclingdoel van 70 % voor alle verpakkingen.

In Frankrijk kruist deze Europese kalender een distincte nationale deadline, die niet verward moet worden met de vorige: sinds 1 juli 2026 is de sector voor Uitgebreide Producentenverantwoordelijkheid (REP) voor professionele verpakkingen operationeel, zes weken vóór de activatie van de PPWR. Voortkomend uit een decreet gepubliceerd in november 2025, verplicht het bedrijven die professionele verpakkingen op de markt brengen (verzameldozen, transportverpakkingen, verkoopverpakkingen) om de verwerking van hun afval te financieren via een erkende eco-organisatie. Voor een MKB dat ongeveer 200 ton kartonnen verpakkingen per jaar gebruikt, wordt de kostprijs geschat tussen 10.000 en 40.000 euro per jaar, afhankelijk van de gekozen eco-organisatie, met een mogelijke doorberekening van 2 tot 5% op de aankoopprijs van de verpakkingen.

De PPWR richt zich in de eerste plaats op de sectoren die het meest verpakkingen verbruiken: e-commerce, grootdistributie, horeca en afhaalverkoop. Deze sectoren zullen geleidelijk herbruikbare verpakkingen moeten aanbieden of systemen voor statiegeld moeten integreren, met het oog op het doel dat is vastgesteld voor 2030: minstens 10% van de producten verkocht in een herbruikbare verpakking. Multi-materiaal verpakkingen (bijvoorbeeld plastic-aluminium, plastic-karton), die vaak moeilijk te recyclen zijn, worden geïdentificeerd als de meest bedreigde door de nieuwe classificatiecriteria. Om deze transitie te anticiperen, heeft de Europese Commissie eind maart 2026 een kennisgeving gepubliceerd waarin de interpretatie van verschillende bepalingen van de tekst wordt verduidelijkt, met name de definities van verpakking, fabrikant en importeur, evenals de toepassingsmodaliteiten van de REP en de PFAS-beperkingen. Een welkome verduidelijking, op een moment dat er nog veel onzekerheden bestaan over de concrete uitvoering van de volgende stappen, met name over de evaluatiemethoden die pas in 2027 zullen worden gepubliceerd.

Naast de louter milieudimensie wordt de PPWR door zijn voorstanders ook gepresenteerd als een hefboom voor de concurrentiekracht van Europese bedrijven, in een context van toenemende afhankelijkheid van geïmporteerde grondstoffen. Door de regels op het niveau van de interne markt te harmoniseren, moet de tekst in theorie de regelgevingsfragmentatie verminderen die vandaag de dag bedrijven die in meerdere Europese landen opereren benadeelt. Het pad is echter nog lang: het circulariteitspercentage van de Europese economie is in dertien jaar slechts met één punt gestegen, van ongeveer 10,7 % in 2010 naar 11,8 % in 2023.